و اقبال در دهلى توقف فرمود و از براى قلع و قمع اهل شرك و طغيان عازم ديگر مواضع هندوستان شده بيست و چهارم ربيع الآخر از ظاهر جهان‌پناه نهضت نمود « 1 » و هنگام عزيمت همايون يكى از مقربان را فرمود كه سادات و قضاة و علما و مشايخ را در مسجد جامع جهان‌پناه جمع آورده نگذارد كه از جنبش سپاه ظفرپناه گرد ملال بر دامن كمال ايشان نشيند و آن حضرت با بخت فيروز به فيروزآباد آمده ساعتى آن متنزهات را در نظر آورد و در مسجد آن‌كه بر كنار آب جون از سنگ تراشيدهء خوب ساخته‌اند دوگانه‌اى از براى يگانه به صدق و نياز گزارده و شكر نعماى الهى به جاى آورده سوار شد و چون از دروازه بيرون آمد ، خداوند زاده سيد شمس الدين ترمذى و علاء الدين نايب شيخ كوكرى كه از لشكر منصور به رسالت جانب لهاور رفته بودند اين‌جا رسيده عرضه داشتند كه بهادر نهار حاكم آن‌طرف سر بر خط بندگى نهاده روز جمعه به خدمت مىرسد . و چون موكب عالم‌گشاى آن طرف جهان‌نماى نزديك وزير آباد نزول فرمود ، ايلچيان بهادر نهار طوطى سفيد « 2 » كه از عهد سلطان تغلق شاه مانده بود و در مجالس سلاطين سخنورى و شكرخايى كرده به عرض رسانيدند و حضرت صاحب‌قران به آن تحفهء گرامى كه به فضيلت نطق در هواى فضاى انسانى طيران مىنمود انبساط فرمود و از آب جون گذشته به موضع كته فرود آمد و در آن مقام بهادر نهار و پسرش قلتاش با پيشكشهاى شايسته و تحفه‌هاى بايسته به درگاه سپهر اشتباه آمدند و شرط بساط بوس يافته به نوازش پادشاهانه بلند پايه و سرافراز شدند و آن حضرت از موضع كته به مرحلهء باغ بت آمد و از آن‌جا به منزل آسار كه در ميان دو آب است رسيده به ولايت دولت‌آباد كه معمورترين ولايات هند بود درآمد و دو روز توقف نمود .

--> ( 1 ) . ظف : « روز چهار شنبه بيست و دوم ربيع الآخر سنهء احدى و ثمانمائه . » ( ج 2 ص 98 ) . ( 2 ) . ظف : « دو طوطى سفيد . » ( ج 2 ص 99 ) .